Uitgeverij: Leopold
Verschenen: september 2010
Aantal bladzijden: 121
Illustraties: Peter-Paul Rauwerda
Onderscheidingen:
IBBY Honour List 2012, Nominatie Vlaamse Kinder-
en Jeugdjury's 2012



Gied haat water. En zwemmen. En vooral schoolzwemmen. Elke week rijdt de schoolzwembus naar het zwembad en elke week rijdt de bus langs een pleintje waar een oude man op een bankje de duiven aan het voeren is. Als 'de man met de duiven' op zijn plek zit - besluit Gied - dan gaat de zwemles goed. Als het bankje leeg is, dan wordt het een waterige ramp. Het klopt altijd, dus werkt het. Maar wanneer het bankje een lange tijd leegblijft, neemt Gied een drastisch besluit...

Ik vertelde dat hij bij het winkeltje hing. Al helemaal opgeblazen en met echte peddels. Dat het een erg mooi bootje was en dat wij heel blij zouden zijn als we zo’n bootje kregen. Janna en Sofia stonden naast mij te knikken.
‘Wij willen zo’n bootje, mam,’ zei Janna. ‘Echt heel erg graag.’
Tante Noor begreep het en ze ging overleggen. Met mama. Haar zus. Mijn moeder dus.
Janna, Sofia en ik snapten ook wel dat een rubberbootje niet iets is wat je zomaar even krijgt, dus gingen we tijdens het overleggen bidden tot God. Dat had Janna bedacht en zoals zij en Sofia het deden, leek het heel normaal.
‘Lieve God,’ zei Janna. ‘Wilt u er alstublieft voor zorgen dat Sofia en ik dat bootje krijgen?’
‘En ik,’ zei ik.
‘En Gied,’ zei Janna.
Toen zeiden ze ‘Amen’ en dat ik dat ook moest zeggen.
‘Amen,’ zei ik.
‘Goed zo,’ zei Janna.




'Samson overtuigt moeiteloos met dit aandoenlijke relaas'

- De Morgen


'Het gebeurt maar zelden dat een auteur erin
slaagt om die inleving zo intens te verwoorden dat je
van begin tot einde totaal in het personage opgaat'

- De Leeswelp


'Een verbluffend inzicht in de kinderziel'

- Vrij Nederland


'De zorgvuldige stijl, de humor [...] en de
vertederende hoofdpersoon, een bang, levend
jochie dat je meteen in je hart sluit'

- Trouw